Dołącz do czytelników
Brak wyników

Lekcja WF z pomysłem

6 września 2021

NR 50 (Wrzesień 2021)

Ćwiczenia, gry i zabawy z szarfami

0 71

W czasach popandemicznego powrotu do szkół nauczyciele muszą szukać nowych rozwiązań, aby zainteresować dzieci, które w większości były zmuszone do prawie rocznego braku aktywności. W tych poszukiwaniach może pomóc powrót do pracy z przyborami, które zostały lekko „zapomniane” przez nauczycieli wychowania fizycznego, np. materace czy piłki lekarskie. W poniższym artykule przedstawione zostaną ćwiczenia, zabawy i gry z szarfami.

Ćwiczenia te najbardziej powinny zainteresowaćdzieci z klas 1–3, ale gdy dobrze „sprzedamy” uczniom grę lub zabawę, to nawet klasy 4–6 mogą aktywnie włączyć się do lekcji. Szarfy najczęściej towarzyszą nauczycielom podczas wybierania składów, aby oddzielić od siebie drużyny. Tymczasem przy dobrym zagospodarowaniu mogą okazać się bardzo pomocnym środkiem nauczania.

POLECAMY

Ćwiczenia z szarfami na rozgrzewkę

Ustawienie uczniów w rozsypce. Każdy posiada jedną szarfę. Wykonujemy następujące ćwiczenia:

  • wymachy ramion w górę i w dół z szarfą trzymaną w dłoniach;
  • skłony w przód z szarfą trzymaną w dłoniach;
  • przysiady z szarfą trzymaną w dłoniach; schodząc w dół, ramiona idą w górę do poziomu, w trakcie powrotu ramiona przesuwają się do bioder;
  • skłony boczne z szarfą trzymaną w dłoniach;
  • skrętoskłony z szarfą trzymaną w dłoniach;
  • w podporze, leżąc przodem, szarfa ustawiona jest na ziemi przed ćwiczącym, jego zadaniem jest naprzemianstronne przechodzenie przez szarfę tam i z powrotem;
  • w leżeniu przodem „grzbiety” z szarfą trzymaną w dłoniach;
  • w leżeniu tyłem nogi nie dotykają ziemi i są skierowane pionowo w górę; uczeń wykonuje spięcia brzucha, starając się dotknąć szarfą stóp;
  • przeskoki obunóż przez szarfę rozłożoną na ziemi;
  • przeskoki jednonóż przez szarfę rozłożoną na ziemi.

Gra „Flagi” (1)

Jest to bardzo trudna do opanowania gra (również skomplikowana do objaśnienia uczniom, gdyż cechuje się dużą złożonością i ilością zasad), ale należy zaznaczyć, że jest przez dzieci bardzo lubiana. To jeden z typów gry wieloosobowej. Pole gry podzielone na pół. Na każdej połowie są dwie strefy (rysunek poniżej): 

  • baza umiejscowiona na końcu pola gry, znajdują się w niej trzy flagi (może być więcej); jako flagę wykorzystujemy szarfę; zawodnik nie może wejść do swojej bazy, chyba że akurat biegnie za przeciwnikiem próbującym zdobyć bronioną przez niego flagę;
  • strefa, w której ustawieni są gracze konkretnej drużyny.

Uczniów dzielimy na dwa równe składy. Drużyna zdobywa punkt w momencie, gdy zabierze flagę z bazy rywali i przyniesie ją do swojej bazy (lub odda nauczycielowi). Wygrywa zespół, który zdobędzie wszystkie flagi ogółem lub tylko flagi rywali (wszystko zależy od tego, jakie były początkowe ustalenia). Jest jednak kilka utrudnień. Gdy zawodnik jest na polu rywala, gracze przeciwnej drużyny mogą go złapać – trafia on wtedy do więzienia (trójkąt wyznaczony z pachołków, który znajduje się z boku strefy). Istnieje możliwość wybawienia z więzienia. Inny uczeń może to zrobić, ale zasady są cały czas takie same – jeśli wejdzie/wbiegnie do pola przeciwnika i zostanie przez niego złapany, również trafia do więzienia, ale jeżeli uda mu się tam dostać, nie będąc złapanym, ma prawo do wybawienia jednej osoby. Wybawienie polega na tym, że chwyta dowolnie wybraną osobę za rękę i powraca z nią na swoją połowę (cały czas trzymają się za ręce – nie mogą zostać wtedy złapani). Jeśli jednak chwyt zostanie przerwany bez udziału przeciwnika, to zawodnicy biorą normalnie udział w grze i mogą zostać złapani. 

Kolejną zasadą jest to, że gdy osoba trzymająca flagę przeciwnika zostanie złapana, musi ją odłożyć dokładnie w miejscu złapania (jest to swego rodzaju udogodnienie, gdyż swoją aktywnością i podjętymi działaniami można zmniejszyć odległość flagi od swojej drużyny). Jedynym minusem tej gry jest dość duża inwazyjność, dzieci poruszają się w różnych kierunkach, następuje dużo zmian decyzji, hamowań i przyspieszeń. Dodatkowo, w każdej chwili bardzo dużo się dzieje (dzieci niestety nie posiadają nawyku skanowania przestrzeni za sobą i często prowadzi to do zderzeń lub kontuzji). 
 


Zabawa „Ogonki”

Uczniowie ustawieni w rozsypce po całej sali. Każdy ma szarfę, którą chowa za spodenki tak, aby większa jej część wystawała na zewnątrz. Na sygnał wszyscy uciekają. Zadaniem każdego ucznia jest zabranie ogonka (szarfy) jak największej liczbie osób. Rozgrywka kończy się, gdy wszyscy uczestnicy stracili swoje ogonki. 

Progresja zabawy:

  • wybieramy tylko jedną osobę, która zabiera ogonki (gdy wszyscy uczestniczą w grze jako zabierający, może być duże zamieszanie, co dla uczniów, szczególnie najmłodszych klas, często kończy się zderzeniami lub urazami).

Zabawa „Wiewiórki do dziupli”

Uczniowie ustawieni w rozsypce po całej sali, gdzie rozłożone są szarfy. Z każdej szarfy tworzymy okrąg. Uczestnicy zabawy swobodnie biegają po całym dostępnym polu zabawy. Można wykorzystać tę zabawę jako rozgrzewkę – uczniowie w trakcie biegu mają wykonywać ćwiczenia kształtujące (krążenia ramion, skipingi, krok odstawno-dostawny, podskoki, przeskoki, bieg tyłem itd.). Na sygnał nauczyciela „wiewiórki do dziupli” każdy uczestnik zabawy ma wejść do jednej z szarf. Osoba, która ostatnia znajdzie dziuplę, dostaje punkt. Kto na koniec zabawy będzie miał najwięcej punktów, pomoże nauczycielowi w zbieraniu szarf.

Progresja zabawy:

  • liczba dziupli jest mniejsza niż liczba dzieci.

Zabawa „Znajdź kolor”

Uczniowie ustawieni w rozsypce po całej sali, gdzie rozłożone są różnokolorowe szarfy. Z każdej szarfy tworzymy okrąg. Uczestnicy zabawy swobodnie biegają po całym dostępnym polu zabawy. Można wykorzystać tę zabawę jako rozgrzewkę – uczniowie w trakcie biegu mają wykonywać ćwiczenia kształtujące (krążenia ramion, skipingi, krok odstawno-dostawny, podskoki, przeskoki, bieg tyłem itd.). Na sygnał nauczyciela (wywołanie koloru) uczestnicy mają jak najszybciej podbiec i ustawić się koło szarfy w wywołanym kolorze. 

Progresja zabawy:

  • uczniowie mają piłki i poruszają się, kozłując je lub prowadząc nogą.

„Zabawa weselna”

Na podłodze sali rozłożone są szarfy. Z każdej szarfy tworzymy okrąg (rysunek poniżej). Liczba szarf równa liczbie uczniów. W trakcie gdy gra muzyka, uczniowie krokiem tanecznym przemieszczają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W momencie gdy muzyka przestaje grać, każdy uczeń ma wskoczyć do jednej szarfy. 

Progresja zabawy:

  • zamiast tańczyć, uczniowie mogą po okręgu wykonywać ćwiczenia kształtujące (krążenia ramion, skipingi, krok odstawno-dostawny, podskoki, przeskoki, bieg tyłem itd.),
  • liczba szarf mniejs...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych, w tym scenariuszy zajęć
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy