Dołącz do czytelników
Brak wyników

Lekcja WF z pomysłem

10 marca 2020

NR 42 (Marzec 2020)

Rola gier 1×1 w procesie ogólnego rozwoju młodego zawodnika

23

Pomimo dynamicznego rozwoju oferty zajęć pozalekcyjnych, nadal dominującym sportem wśród dzieci i młodzieży jest piłka nożna. Proces treningowy w tej dyscyplinie ściśle związany jest z etapizacją szkolenia. Na każdym z etapów istotną rolę odgrywają gry 1 × 1, które możemy potraktować jako gry ogólno- rozwojowe. Jak to zrobić na lekcji WF?

W piłce nożnej, pomimo że jest ona sportem zespołowym, bardzo duży nacisk kładzie się na umiejętności indywidualne zawodnika. Większość z nich piłkarz nabiera w początkowym etapie kształcenia, który umownie trwa do 12. roku życia. Przechodząc do kategorii trampkarza, trenerzy coraz większą uwagę zwracają już na działania grupowe i zespołowe. Działania indywidualne dominującą rolę odgrywają za to w kategoriach skrzat, żak, orlik oraz, w mniejszym stopniu, w kategorii młodzik. Wielu trenerów zapomina jednak, że „czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał”. Szkoleniowcy zbyt szybko wprowadzają zawiłe elementy taktyczne, zapominając o podstawach. Efekty takiej pracy wychodzą w późniejszych etapach piłkarskiej przygody. Cnotą trenera dzieci i młodzieży powinna być zatem przede wszystkim cierpliwość, która z czasem przyniesie owoce. 

Rys. 1. Gra 1 × 1 „Dwa kolory”


Piłka nożna opiera się o 4 podstawowe aspekty opisane przez strukturę rzeczową treningu. Są to:

  • technika,
  • taktyka,
  • motoryka,
  • mentalność.

Trening piłkarski powinien być zbudowany w taki sposób, by zawrzeć w nim elementy tych 4 fundamentów. Mimo że ten sposób trenowania w ostatnich latach spotyka się raczej z krytyką, to jednak forma ścisła nadal powinna być wykorzystywana. Dzięki niej w bardzo prosty sposób jesteśmy w stanie wychwycić ewentualne błędy i szybko je skorygować. Jest to bardzo przydatna forma, szczególnie na etapie nauczania.

Etap doskonalenia daje trenerom już znacznie więcej narzędzi, które skutecznie mogą wpłynąć na rozwój dziecka. Bardzo popularna stała się wśród szkoleniowców forma różnego rodzaju gier. Szczególnie minigry mogą bardzo szybko i efektywnie pomóc w ogólnym rozwoju młodego zawodnika. Poza aspektami szkoleniowymi, są one najzwyczajniej w świecie bardzo atrakcyjne dla dzieci. 

Wśród małych gier klasyfikujemy m.in. grę 1 × 1. Jest ona narzędziem, które śmiało możemy stosować w procesie ogólnego rozwoju młodego człowieka. Możemy zawrzeć w niej wszystkie elementy składające się na strukturę rzeczową treningu, przez co jest chętnie wykorzystywana podczas zajęć. Na poniższym przykładzie przeanalizujemy, w jaki sposób poruszyć jak najwięcej elementów w trakcie prostej gry. 

Powyższa gra jest jedną z najprostszych gier 1 × 1. Zawodnicy mają po swojej lewej stronie stożek w kolorze zielonym, a po prawej – w kolorze żółtym. Na sygnał trenera zawodnicy biegną do wskazanego stożka. Osoba, która będzie pierwsza, otrzymuje podanie od szkoleniowca, po czym toczy się gra 1 × 1. Celem jest zdobycie bramki.

Warto zaznaczyć, że gra może mieć wiele modyfikacji wpływających na jej atrakcyjność co wpłynie na zaangażowanie dzieci. Przekształcenia mogą wynikać nie tylko z pobudek uwzględniających zaangażowanie graczy, ale również z uwagi na ich umiejętności. Gry zawsze powinny być dostosowane do możliwości i potencjału zawodników. W przypadku zróżnicowanej grupy, warto pomyśleć nad podziałem jej na dwie organizacje. Jeżeli nie mamy nikogo do pomocy wówczas jedna z grup może grać 1 × 1 natomiast druga może wykonywać z boku proste ćwiczenia, które będzie nam łatwo skontrolować. Później dwie grupy mogą zamie-
nić się zadaniami. 

Modyfikacje z uwagi na zaangażowanie zawodników:

  • Start do koloru podanego przez trenera w języku polskim lub angielskim.
  • Kolor to określone auto/postać z bajki itp.
  • Do kolorów przyporządkowane są stwierdzenia prawda/fałsz. Trener komunikuje jakieś stwierdzenie lub działanie matematyczne, a zawodnicy biegną do stożka wskazującego prawidłową ich zdaniem odpowiedź.
  • Modyfikacje wynikające z umiejętności grupy:
    –    Gol liczony podwójnie po: uderzeniu nogą słabszą lub wskazaną przez trenera, wykonaniu określonego zwodu, przejęciu na połowie rywala.
    –    Uderzenie na bramkę tylko z określonej strefy strzału.
    –    Po sygnale dźwiękowym od trenera zmiana bramki na którą atakuje zawodnik z piłką. 
    –    Atak na dwie bramki (dołożenie po jednej bramce na każdej ze stron). 
    –    Dołożenie bramki ze stożków, w dowolnym miejscu na boisku, przez którą należy przeprowadzić piłkę, by móc uderzyć na dużą bramkę.

Jak widać, istnieje wiele możliwości dokonania modyfikacji w ćwiczeniu. Ograniczenia wynikają jedynie z naszej wyobraźni. Warto słuchać również dzieci, ponieważ one same często podsuwają ciekawe pomysły, które mogą urozmaicić zajęcia. Powyższy środek treningowy postaramy się dostosować do wymagań nakreślonych...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych, w tym scenariuszy zajęć
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy