Dołącz do czytelników
Brak wyników

Lekcja WF z pomysłem

16 listopada 2021

NR 51 (Listopad 2021)

Bezkontaktowe zabawy dla kilkulatków korygujące wady stóp

0 9

Zasadniczym calem zajęć korygujących stopę płaską, koślawość stóp oraz koślawość kolan jest wszechstronne zaktywizowanie mięśni kończyn dolnych. Zadanie to wymaga monotonnego powtarzania aktywizowania wyselekcjonowanych grup mięśni. Wielokrotnie powtarzane niezmienne ćwiczenia mogą nużyć kilkuletnie dzieci, dlatego ćwiczenia korekcyjne fabularyzuje się, co pozwala na „ukrycie” przed dziećmi faktu wielokrotnego wykonywania niezbędnych ruchów.

Warto zadbać o to, by fabuły takich zabaw korekcyjnych pozwalały na „upieczenie dwóch pieczeni na jednym ogniu” – mogą i powinny one zawierać istotne dla uczniów informacje, które da się spożytkować w życiu codziennym.

Poniżej prezentujemy zabawy pozwalające korygować stopę płaską oraz koślawość stóp i kolan. Ich wspólną cechą jest także to, że ich uczestnicy mogą wykonywać ćwiczenia bez wchodzenia w bezpośredni kontakt z innymi uczniami. Fabuły opisanych zabaw pozwalają na przypomnienie wychowankom elementarnych zasad profilaktyki zdrowotnej, tak istotnej w okresie ciągłego zagrożenia epidemicznego COVID-19.
Uczestnicy zaprezentowanych zabaw będą ilustrowali ruchem: używanie termometru (na dwa sposoby), zobrazują wygląd wirusa stopami, będą poszukiwali skutecznych szczepionek, a także spróbują założyć rękawice ochronne oraz przyłbice. Nie braknie także motywów mycia rąk i dezynfekowania ciała. Podczas ćwiczeń jako przybory wykorzystamy: plastikowe butelki typu PET, gazety, pudełka tekturowe (lub płaty tektury), sznurki oraz woreczki gimnastyczne.

POLECAMY

„Termometr”

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: przeciwdziałanie płaskostopiu i koślawości stóp oraz kolan, rozwijanie ruchomości stawów stopy w zadaniu wymagającym dynamicznego dostosowywania się do wymogów stawianych przez przybory;
  • w sferze zdolności motorycznych: wzmacnianie mięśni glistowatych i międzykostnych poprzez podtrzymywanie przyboru stawiającego wysokie wymogi swym kształtem, aktywizowanie mięśni półścięgnistego i półbłoniastego, wzmocnienie mięśnia smukłego oraz rozciąganie pasma biodrowo-piszczelowego i mięśnia dwugłowego uda w trakcie unoszenia przyboru, kształtowanie zdolności dostosowywania się do zmiennych warunków i sytuacji;
  • w sferze dydaktycznej: unaocznienie dziecku bogactwa aktywności ruchowej stopy;
  • w sferze wychowawczej: budzenie przeświadczenia ucznia o wysokiej sprawności własnej, co może prowadzić go do poczucia dumy z powodu wysokich umiejętności.

Fabuła/narracja: Dawniej stosowano termometry, które po każdym zmierzeniu temperatury należało wstrząsnąć. Przekonajmy się, czy potrafiłbyś ich używać. Czy zdołałbyś zrobić to samymi stopami? Sprawdźmy to!

Pozycja wyjściowa: Siad ugięty.

Przebieg: Uczestnicy starają się wprawiać w ruch stopami kolejne „termometry” – plastikowe butelki wielu rodzajów (różniące się wielkością i rozmiarami)/potrząsać nimi. Niektóre z butelek można wypełnić np. wodą, wskutek czego uczniom trudniej będzie zapanować nad ich ruchem. Nauczyciel motywuje uczestników zajęć do starannego wykonywania zadania.

Pozycja końcowa: Siad ugięty, przybór trzymany stopami.

Pogadanka końcowa: Czy trudno potrząsało się termometrami? Jak trzeba było je trzymać, by nie upadły na podłogę? Dawne termometry często rozbijały się, upadając. To właśnie dlatego obecnie używa się termometrów elektronicznych, których nie trzeba wstrząsać. Użyjemy ich w następnej zabawie.

Przyrządy/przybory: Plastikowe butelki rozmaitych rozmiarów wypełnione w różnym stopniu wodą.

„Jak wygląda wirus?”

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: korygowanie płaskostopia, doskonalenie umiejętności wielorakiego władania stopami, rozwijanie umiejętności obrazowania fabuły ruchem stóp, co ułatwia dziecku kierowanie czynnościami mięśni stóp;
  • w sferze zdolności motorycznych: maksymalizowanie siły mięśni krótkich stopy, aktywizowanie mięśni długich stopy, wzmocnienie mięśni kłębu palucha i kłębu palca małego, doskonalenie orientacji przestrzennej, rozwijanie zdolności różnicowania ruchów oraz dostosowywania się do zmiennych warunków i sytuacji;
  • w sferze dydaktycznej: uświadomienie kilkulatkowi różnego zaangażowania poszczególnych części stopy w wysiłek;
  • w sferze wychowawczej: wprowadzenie radosnej atmosfery poprzez atrakcyjną fabułę, co motywuje uczestników do zaangażowanego uczestnictwa w cyklu zajęć.

Fabuła/narracja: Na pewno słyszałeś, że na świecie jest wiele rodzajów wirusów wywołujących choroby. Czy zastanawiałeś się kiedyś nad tym, jak one wyglądają? Postaraj się zrobić to teraz. Czy potrafiłbyś pokazać je stopami? Spróbuj!

Pozycja wyjściowa: Dowolna niska pozycja.

Przebieg: Uczniowie, poruszając stopami, starają się nadać im dziwaczny wygląd. Wychowawca inspiruje dzieci do eksperymentowania wielorakimi wariantami ułożenia przodostopia. Możliwe jest także konstruowanie wirusa poprzez zetknięcie ze sobą obu stóp.

Pozycja końcowa: Dowolna niska pozycja, ułożenie stóp odzwierciedla fabułę.

Pogadanka końcowa: Czy zdołałeś przedstawić wiele różnych wirusów? Czy niektóre z nich mogły być groźne dla człowieka? Dobrze byłoby znaleźć jakieś szczepionki chroniące przed zakażaniem się najgroźniejszymi z nich.

Przyrządy/przybory: Zbędne.

„Termometr II”

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: przeciwdziałanie płaskostopiu, koślawości stóp i kolan, kształtowanie ruchomości stopy poprzez rozwijanie umiejętności różnorodnego angażowania jej mięśni, doskonalenie umiejętności wykonywania ruchów precyzyjnych;
  • w sferze zdolności motorycznych: wzmocnienie zginacza i przeciwstawiacza palca małego oraz zginaczy
  • palców długiego i krótkiego, aktywizowanie mięśni międzykostnych i glistowatych w trakcie prób podtrzymywania przyborów, wzmacnianie mięśni półścięgnistego i półbłoniastego w trakcie przenoszenia przyborów, rozwijanie zdolności dostosowywania się do zmiennych warunków i sytuacji, kształtowanie orientacji przestrzennej;
  • w sferze dydaktycznej: przypomnienie wychowankom jednego ze sposobów mierzenia ciepłoty ciała oraz tego, że może być ona wskaźnikiem toczącego się procesu zapalnego;
  • w sferze wychowawczej: inspirowanie uczniów do refleksji nad sposobem odżywiania się i jego wpływem na szeroko rozumiane zdrowie, w tym na ich sprawność i postawę ciała, perswadowanie dzieciom nieprawidłowych nawyków żywieniowych.

Fabuła/narracja: By upewnić się, że osoby odwiedzające naszą szkołę nie mają gorączki, można zmierzyć im temperaturę. Twoje stopy to termometry. Postaraj się sprawdzić temperaturę każdej z osób zamierzających wejść do szkoły.

Pozycja wyjściowa: Dowolna niska pozycja.

Przebieg: Uczestnik kolejno dotyka podeszwami stóp czoła kolejnych postaci widocznych na zdjęciach ze stron gazet rozłożonych na podłożu (zadanie to wykonuje się raz lewą stopą, raz prawą). Nauczyciel na bieżąco ocenia, czy uczestnicy zajęć precyzyjnie wykonują zadanie i motywuje ich do „zmierzenia temperatury” każdej postaci widocznej na zdjęciu.

Pozycja końcowa: Dowolna niska pozycja, stopa dociśnięta podeszwą do gazety.

Pogadanka końcowa: Czy trudno było mierzyć temperaturę osobom odwiedzającym naszą szkołę? Kiedy sprawiało to najwięcej kłopotów? Czy tak samo łatwo było ci używać obu twoich termometrów?

Przyrządy/przybory: Liczne gazety przedstawiające możliwie duże zdjęcia ludzi.

„Groźne wirusy”

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: przeciwdziałanie płaskostopiu, kształtowanie ruchomości stóp poprzez doskonalenie umiejętności wykonywania ruchów precyzyjnych;
  • w sferze zdolności motorycznych: wzmocnienie zginacza i przeciwstawiacza palca małego oraz zginaczy palców długiego i krótkiego, wdrażanie wychowanka do kontrolowania mięśni międzykostnych i glistowatych w trakcie prób przenoszenia przyborów, rozwijanie zdolności dostosowywania się do zmiennych warunków i sytuacji;
  • w sferze dydaktycznej: rozważenie z dzieckiem możliwości adaptowania się stóp do złożonych zadań ruchowych;
  • w sferze wychowawczej: inspirowanie dzieci do unikania kontaktu z wirusami.

Fabuła/narracja: Wyobraź sobie, że wokół ciebie jest wiele wirusów. To one (nauczyciel wskazuje strzępki gazet rozrzuconych na podłożu). Czy twoja stopa potrafi uchronić się przed tym, by przyczepiły się do niej? Przekonajmy się.

Pozycja wyjściowa: Dowolna niska pozycja, stopy dociśnięte do podłoża.

Przebieg: Uczestnik przemieszcza się w pozycji niskiej po podłożu zasłanym niewielkimi strzępkami gazet. Fragmenty papieru przyklejają się wtedy na chwilę do jego nóg. Dziecko powinno niezwłocznie strząsnąć ze stopy przyklejony do niej kawałek gazety. Wielokrotne powtórzenia.

Pozycja końcowa: Dowolna niska pozycja, stopy uniesione nad podłoże.

Pogadanka końcowa: Chyba nie spodziewałeś się tego, że niektóre wirusy tak szybko przywierają do człowieka? Co musiałeś zrobić, by zrzucić je ze stóp? Pamiętaj, że po kontakcie z chorą osobą niezbędne jest staranne umycie rąk.

Przyrządy/przybory: Strzępki gazet.

„Szukamy szczepionki przeciw najgroźniejszym wirusom”

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: przeciwdziałanie płaskostopiu, kształtowanie ruchomości stawów stopy w trakcie dynamicznego dostosowywania się do wymogów stawianych przez przybór, rozwijanie umiejętności improwizowania;
  • w sferze zdolności motorycznych: aktywizowanie mięśni glistowatych i międzykostnych oraz przywodziciela palucha i przeciwstawiacza palca małego w formie przeciskania stopy przez otwór w przyborze, kształtowanie zdolności dostosowywania się do zmiennych warunków i sytuacji, rozwijanie orientacji przestrzennej;
  • w sferze dydaktycznej: uświadomienie dzieciom możliwości wykonywania wielorakich ruchów stopami;
  • w sferze wychowawczej: kształtowanie przeświadczenia dzieci o wysokiej sprawności własnej.

Fabuła/narracja: Przed wirusami mogą ustrzec nas szczepionki; każda z nich – przed innym. Dlatego prowadzi się badania nad tym, czym można unieszkodliwić niebezpieczne wirusy. Twoje stopy to szczepionki. Spróbuj dopasować je do właściwych wirusów!

Pozycja wyjściowa: Dowolna niska pozycja.

Przebieg ćwiczenia: Uczestnicy starają się odnaleźć to tekturowe pudełko, którego otwór najlepiej dopasowuje się do ich stopy. Zmieniając ułożenie nóg, próbują wsunąć stopę kolejno do każdego pudełka. Przyborów nie wolno przy tym dotykać dłońmi.

Pozycja końcowa: Dowolna niska pozycja, ułożenie stopy odzwierciedla fabułę.

Pogadanka końcowa: Jak widzicie, poszukiwanie szczepionki dopasowanej do wirusa trwało dość długo. Skończyło się to jednak sukcesem. Dzięki wam mamy nowe szczepionki. Jak najlepiej było poruszać stopą, by dopasować ją do otworu? Które mięśnie stopy musiały wtedy najbardziej pracować? Pokażcie je.

Przyrządy/przybory: Tekturowe pudełka z otworami o różnej wielkości (ewentualnie tektura z powycinanymi otworami o różnych rozmiarach i zróżnicowanych kształtach).

„Dezynfekcja”

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: przeciwdziałanie płaskostopiu, koślawości stóp i kolan poprzez odwracanie stóp, odciążenie osiowe kończyn dolnych, zwiększanie ruchomości stawów nóg;
  • w sferze zdolności motorycznych: bierne kształtowanie ruchomości stawów stopy, rozciąganie pasma biodrowo-piszczelowego i mięśnia dwugłowego uda, doskonalenie zdolności dostosowywania się do zmiennych warunków i sytuacji, rozwijanie orientacji przestrzennej;
  • w sferze dydaktycznej: przypomnienie dzieciom elementarnych zasad higieny osobistej oraz konieczności dbania o nią;
  • w sferze wychowawczej: inspirowanie uczniów do troszczenia się o własne...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych, w tym scenariuszy zajęć
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy