Dołącz do czytelników
Brak wyników

Lekcja WF z pomysłem , Otwarty dostęp

18 maja 2022

NR 54 (Maj 2022)

Gry i zabawy rozwijające szybkość reakcji

0 647

Szybkość reakcji to nic innego jak umiejętność szybkiego reagowania. Szybki czas reakcji przydaje się w wielu dyscyplinach sportowych, ale również w życiu codziennym. Należy pamiętać, że refleks stopniowo pogarsza się z racji wieku, stanu zdrowia, kondycji, stanu psychofizycznego. Istnieją jednak sposoby, dzięki którym można trenować i poprawiać czas reakcji.

Szybkość to cecha motoryczna, która określa zdolność do wykonywania ruchu w jak najkrótszym czasie. Jedną z jej składowych jest czas reakcji, który określa szybkość reagowania na docierające do organizmu bodźce. Jest on kontrolowany przez układ nerwowy, który odbiera dane sensoryczne za pośrednictwem naszych zmysłów. Dane te są transportowane do mózgu, gdzie są interpretowane i przekształcane w reakcje fizyczne lub psychiczne. Jego wielkość mieści się zazwyczaj w kilku dziesiątych sekundy. Ludzie mają różne predyspozycje do reagowania na określone bodźce, dlatego w różnych sytuacjach mogą reagować szybciej lub wolnej. Szybkość reagowania jest ważna podczas prowadzenia pojazdu lub uprawiania sportu, w sytuacjach awaryjnych oraz podczas wielu codziennych czynności.

Czas reakcji nie jest w pełni wartością stałą. Zależy on od wielu czynników, takich, jak m.in.:

Wiek:
Z wiekiem nasza zdolność do reagowania spada.

Stan zdrowia: Wiele zaburzeń i chorób wynikających z naszej genetyki lub przebytego urazu czy wypadku wpływa na wydłużenie czasu reagowania oraz tempo wykonywania zadań.

Samopoczucie: Kiedy jesteśmy zestresowani, nasze ciało reaguje, uwalniając hormon zwany kortyzolem, który zmniejsza szanse na skoncentrowanie się na odpowiedzi na bodziec, spowalniając nasz proces reakcji. Również brak snu może mieć ogromny wpływ na refleks i podejmowanie decyzji w ułamku sekundy. 

Poziom zmęczenia: Nawet najlepsze ćwiczenia na refleks nie przydadzą się, jeśli organizm jest przemęczony i nie w pełni zregenerowany.

Znajomość bodźca: Nasz mózg potrzebuje znacznie mniej czasu na reakcję w obliczu sytuacji, które wcześniej przetworzył. Jeśli sytuacja, o której mowa, jest nowa, przyswojenie jej zajmie nam trochę więcej czasu.

Używki: Spożywanie alkoholu, stosowanie narkotyków oraz dopalaczy powoduje wydłużenie czasu reakcji.

Duża częstotliwość napływania bodźców: Zbyt duży napływ bodźców spowalnia proces przetwarzania danego bodźca przez nasz mózg.

Skrajne temperatury.

Niekorzystne warunki biometeorologiczne.

POLECAMY

Gry i zabawy wpływające na szybkość reagowania 

Refleks można oczywiście poprawić odpowiednimi ćwiczeniami lub poprzez niektóre gry i zabawy. Warto wprowadzać w nich np. zmiany kierunku ruchu, różne przybory, sygnały wzrokowe lub dźwiękowe. Oto kilka przykładów.

Sygnały 

Liczba uczestników: dowolna.

Przybory: zbędne. 

Przebieg: Uczestnicy poruszają się po boisku. Na umówiony sygnał przyjmują określoną pozycję, np. jeden głos gwizdka – siad skrzyżny, uniesiona ręka nauczyciela – leżenie przodem, klaśnięcie – postawa na baczność. Po każdym zadaniu prowadzący daje sygnał do kontynuowania zabawy. Zabawa trwa ok. 2–3 minuty.

Numerki

Liczba uczestników: dowolna.

Przybory: jedna ławeczka gimnastyczna, przy większej ilości osób – 2. 

Przebieg: Uczestnicy zabawy siadają na ławeczce z zachowaniem około metrowych odległości. Następnie odliczają kolejno do 3. Każdy musi zapamiętać swój numer. Prowadzący stoi przed grupą i głośno wywołuje dowolną cyfrę od 1 do 3. Dzieci, które usłyszały swój numer, muszą jak najszybciej wstać z ławeczki.
Zabawa trwa 3 minuty. Prowadzący wyróżnia osoby, które najlepiej wykonywały zadanie.

Kolorowe kartoniki 

Liczba uczestników: dowolna.

Przybory: 4 kartoniki w różnych kolorach (np. czerwony, zielony, niebieski, żółty) dla każdej osoby. 

Przebieg: Uczestnicy stoją w rozsypce. Wokół każdej osoby na podłodze rozłożone są 4 kolorowe kartoniki. Prowadzący co pewien czas wywołuje kolor. Kiedy uczestnicy usłyszą nazwę koloru, mają szybko zareagować i dotknąć kartonika w tym kolorze. Czas zabawy wynosi 3 minuty. Osoba, która się pomyli bądź najwolniej wykona zadanie, odpada.
 


Tworzymy grupy

Liczba uczestników:
dowolna.

Przybory: zbędne.

Przebieg: Dzieci biegają po wyznaczonym terenie w dowolnych kierunkach. Na sygnał muszą ustawić się w zespołach o liczebności podanej przez nauczyciela. Prowadzący może wywoływać kilka razy ustawienie w zespołach: 2-, 3-, 4-, 5- i 6-osobowych. Może też krzyknąć „jeden” i wtedy zadaniem uczestników jest zatrzymanie się – każdy stoi sam. Po wykonaniu zadania prowadzący sprawdza liczbę osób w każdej grupie.

Uwagi: Zabawa ta najlepiej wychodzi przy „okrągłej” liczbie zawodników. Gdy mamy 12 osób, to jest wiele opcji. Jednak rzadko się tak zdarza. Dlatego podczas zabawy musimy uwzględnić liczebność grupy. Przy nieparzystej liczbie osób można zastosować następujące rozwiązanie: kto nie zdąży (np. zostanie bez pary przy komendzie „dwa”), ten wykonuje proste zadanie dodatkowe.

Spadający woreczek

Liczba uczestników:
dowolna, parzysta.

Przybory: jeden woreczek na parę.

Przebieg: Ćwiczący dobierają się w pary i ustawiają się naprzeciwko siebie w odległości około 1 metra. Jeden ćwiczący trzyma woreczek, który unosi do góry po skosie. Następnie w pewnym momencie puszcza go z rąk. Drugi ćwiczący ze wzrokiem skierowanym w przód próbuje go złapać w dwie ręce. Grę powtarzamy sześć razy. Następnie – zamiana ról. Wygrywa osoba, która wykona bezbłędnie zadanie lub będzie miała więcej poprawnych prób.
 


Podrzuć piłeczkę

Liczba uczestników:
dowolna.

Przybory: 2 piłeczki tenisowe dla każdej osoby.

Przebieg: Uczestnicy poruszają się po sali w dowolnych kierunkach, trzymając w rękach piłki do tenisa. Prowadzący stoi na środku pola zabawy i co pewien czas głośno wywołuje hasło „prawa” lub „lewa”. W tym momencie zadaniem uczestników zabawy jest jak najszybciej podrzucić piłeczkę w górę i złapać ją ręką wywołaną przez prowadzącego. Osoby, którym piłka spadnie na podłogę, wykonują proste zadanie dodatkowe.

Dotknij pachołka

Liczba uczestników:
dowolna, ale podzielna przez trzy.

Przybory: jeden pachołek dla każdej trójki. 

Przebieg: Uczniowie dobierają się w trójki. Dwie osoby ustawiają się naprzeciwko siebie w półprzysiadzie, ręce zwisają swobodnie, między nimi znajduje się pachołek. Trzecia osoba stoi z boku i wydaje komendy typu: uszy, kolana, kostki, pośladki, uda, barki, głowa itd. Osoby stojące naprzeciwko siebie mają za zadanie dotknąć tej części ciała, o której mówi prowadzący zabawę. Kiedy usłyszą komendę „pachołek”, muszą szybko z...

Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz bezpłatne konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż bezpłatne konto Zaloguj się

Przypisy