Dołącz do czytelników
Brak wyników

Lekcja WF z pomysłem

17 maja 2021

NR 48 (Maj 2021)

Preswimming – oswajanie dziecka ze środowiskiem wodnym

30

Przyjmuje się, że pierwsze zajęcia oswajające dziecko ze środowiskiem wodnym powinny trwać od paru do kilkunastu minut (1). Dziecko kończąc je, powinno być nadal zainteresowane wzbogacaniem nowych doświadczeń. To z kolei ma ułatwiać zachęcenie go do zaangażowania się w następne ćwiczenia.

Równocześnie liczni autorzy proponują, by oswajanie ze środowiskiem wodnym polegało na wykorzystywaniu zabaw identycznych z tymi, które stosuje się w sali gimnastycznej w trakcie lekcji wychowania fizycznego (2). Inne ma być jedynie otoczenie, w którym ćwiczący skaczą, biegają, prowadzą pościgi.

POLECAMY

I. Zabawy w wodzie sięgającej kolan

Poniżej zaprezentuję kilka zabaw zaadaptowanych do takiego zadania. Ich celem jest oswojenie dzieci z wodą (3).
Z powodzeniem można je przeprowadzić w brodziku, w rozlewisku wody morskiej na plaży albo przybrzeżnej strefie stawu lub jeziora.
Na tym etapie nauczania pływania przezwycięża się lęk dzieci przed kontaktem z nowym środowiskiem. To on bowiem w największym stopniu ogranicza możliwość odniesienia postępów podczas uczenia się pływania (4). Doświadczenie wskazuje, że kluczowe dla efektów tego etapu wstępnego nauczania pływania jest wykorzystywanie atrakcyjnych przyborów oraz to, by sam instruktor znajdował się w wodzie, wykonując opisywane ćwiczenia (5).

„Slalom”

Fabuła/narracja: Na pewno widzieliście narciarzy, którzy starają się omijać chorągiewki ustawione na trasie. O takim jeżdżeniu zygzakiem mówi się, że jest to slalom. Za chwilę będziecie mogli sprawdzić, czy też tak potraficie.

Uważajcie jednak! Co chwilę trasa slalomowa będzie się zmieniała.

Przebieg: Na dnie układa się wiele przyborów. Zadaniem dzieci jest poruszanie się pomiędzy nimi tak, jak gdyby były slalomistami. Instruktor co jakiś czas zmienia ułożenie „tyczek slalomowych”, inspirując w ten sposób ćwiczących do modyfikowania sposobu przemieszczania się. W ten sposób kształtuje się podzielność ich uwagi.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: ugruntowywanie umiejętności brodzenia po płytkiej wodzie, umiejętności zmieniania kierunku poruszania się,
  • w sferze zdolności motorycznych: doskonalenie orientacji przestrzennej, rozwijanie zdolności dostosowywania się (do zmieniających się wymogów stawianych przez coraz to nowe ułożenie przyborów),
  • dydaktyczny: oswajanie wychowanków z możliwością zmieniania kierunku przemieszczania się w wodzie,
  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do nawyku kontrolowania najbliższego otoczenia podczas zabaw w wodzie.

Pogadanka końcowa: Choć przybory cały czas zmieniały położenie, wy znakomicie radziliście sobie z poruszaniem się pomiędzy nimi. To dzięki temu, że cały czas zwracaliście uwagę na to, gdzie one są. Pamiętajcie, by zawsze podczas zabaw w wodzie sprawdzać, co dzieje się wokół was! Wtedy na pewno będziecie czuli się bezpieczniej.

Przybory/przyrządy: liczne zatapialne.

„Spychacze”

Fabuła/narracja: Spychacze to potężne maszyny. Potrafią one przesunąć w dowolne miejsce nawet bardzo ciężkie przedmioty. Wasze stopy stają się takimi spychaczami. Postarajcie się przemieścić nimi wszystkie przybory, które leżą na dnie! Pomagajcie sobie wzajemnie!

Przebieg: Dzieci przesuwają przybory zatopione w wodzie stopami tak, by zgromadzić je we wskazanym miejscu brodzika. Nauczyciel motywuje ćwiczących do szybkiego i przy tym starannego wykonywania zadania. Wielokrotne powtórzenia ze stałą zmianą miejsc gromadzenia przedmiotów znajdujących się na dnie.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: ugruntowywanie umiejętności brodzenia, nauczanie umiejętności stawania na jednej nodze w wodzie,
  • w sferze zdolności motorycznych: kształtowanie zdolności dostosowywania się (do wyzwań stawianych przez różnorodne przybory), doskonalenie zdolności różnicowania ruchów, rozwijanie orientacji przestrzennej oraz poczucia równowagi,
  • dydaktyczny: unaocznienie ćwiczącym tego, że można bez trudu utrzymać stabilną pozycję w wodzie nawet wtedy, gdy stoi się na jednej nodze,
  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do umiejętności współdziałania w kilkuosobowej grupie, oswajanie ich z możliwością wykonywania złożonych ćwiczeń w wodzie. 

Pogadanka końcowa: Jak szybko te spychacze potrafiły wykonać swoją pracę! To przede wszystkim dzięki temu, że pomagały sobie nawzajem. Jak trzeba było ustawiać stopę, by łatwiej było nią przesuwać przybory po dnie? Trudniej przemieszczało się przedmioty małe, czy duże? Dlaczego? Czy łatwo było opierać ciężar całego ciała na jednej nodze? Znakomicie sobie z tym poradziliście.

Przybory/przyrządy: wiele zróżnicowanych i przy tym zatapialnych.

„Berek wodny”

Fabuła/narracja: Grę w berka dobrze znacie. Za chwilę pokażę wam jej wodną odmianę. Uciekając przed pościgiem, będziecie mogli ochronić się dotykając którejś z desek pływających po powierzchni. Pamiętajcie jednak, że nie wolno stać przy niej zbyt długo!

Przebieg: Na powierzchni brodzika układa się wiele desek. Berka rozgrywa się pomiędzy nimi. Jeśli uciekający dotyka którejś z desek, nie wolno go klepnąć. Jeżeli jednak przed dłuższy czas prowadzący pościg nie zdoła nikogo dogonić, to i tak zmienia się go na inne dziecko, ponieważ celem gry nie jest pozostawanie w bezruchu, lecz nabywanie umiejętności przemieszczania się w wodzie. Stopień trudności gry zależy w dużej mierze od liczby użytych przyborów.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: uplastycznianie umiejętności zmieniania kierunku poruszania się w wodzie sięgającej kolan,
  • w sferze zdolności motorycznych: rozwijanie orientacji przestrzennej, kształtowanie zdolności dostosowywania się do zmiennych okoliczności (ruchu rywala, przemieszczania się przyborów), doskonalenie szybkości,
  • dydaktyczny: unaocznienie wychowankom zajęć tego, jak ważna jest podzielność uwagi,
  • wychowawczy: wdrażanie uczniów do odpowiedzialności za samych siebie, inspirowanie ich do samodzielnego poruszania się w wodzie.

Pogadanka końcowa: Niełatwo było berkowi schwycić uciekających. Każdy z nich potrafił w porę wypatrzeć znajdującą się w pobliżu deskę. Gdy będziecie uczyli się pływania, pamiętajcie, by zawsze kontrolować, jakie przedmioty znajdują się w najbliższym otoczeniu! Opierając się na nich, będziecie mogli na chwilę odpocząć. Jak mogliście przekonać się przed chwilą, schwycenie deski przepływającej obok was wcale nie było trudne.

Przybory/przyrządy: wiele desek pływackich.

„Kelnerzy”

Fabuła/narracja: Gdy byliście w kawiarni albo restauracji, na pewno przyglądaliście się temu, jak kelnerzy sprawnie przenoszą tace, na których stoi wiele naczyń. Żadne z nich nigdy nie przewróciło się. To świadczyło o mistrzostwie kelnerów. Czy wy także potrafilibyście nosić tace tak, jak oni? Udowodnijcie to!

Przebieg: Dzieci otrzymują deski do pływania. Ustawia się na nich styropianowe kubki z wodą. Ćwiczący przemieszczają deski po powierzchni chodząc tak, by nie zderzyć się z innymi „kelnerami”. Każdy stara się kolejno odwiedzić wszystkie „stoliki” „rozstawione” wokół brodzika.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: nauczanie umiejętności sprawnego zmieniania kierunku poruszania się w wodzie,
  • w sferze zdolności motorycznych: rozwijanie orientacji przestrzennej, kształtowanie zdolności dostosowywania się (do ruchu współćwiczących i zachowań przyborów), doskonalenie poczucia równowagi,
  • dydaktyczny: unaocznienie wychowankom tego, jak ważna jest podzielność uwagi,
  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do umiejętności koncentrowania się na niełatwym zadaniu, inspirowanie ich do samodzielnego wybierania sposobu (kierunku) przemieszczania się.

Pogadanka końcowa: Jak dało się zauważyć, znakomicie potrafiliście zadbać o to, by żadne z naczyń nie przewróciło się. Widziałem, że cały czas bacznie obserwowaliście to, co działo się wokół was. Dzięki temu ani razu nie zderzyliście się z innymi kelnerami. Dostrzegłem także, że równocześnie kontrolowaliście to, jak zachowywały się naczynia znajdujące się na waszych tacach. Oznacza to, że z powodzeniem moglibyście wykonywać zawód kelnera.

Przybory/przyrządy: deski do pływania, styropianowe kubki, dowolne przedmioty wyobrażające stoliki (należy rozmieścić je wzdłuż brzegu brodzika).

Uwagi: W kolejnych powtórzeniach można zwiększać stopień trudności zadania, nalewając mniej wody do kubków. Wtedy staną się one niestabilne.

„Dziwne kroki, śmieszne widoki”

Fabuła/narracja: Na pewno zwróciliście już uwagę na to, że to wszystko, co jest pod wodą, wygląda zupełnie inaczej niż na powierzchni. Spójrzcie na własne nogi! Czy i one nie sprawiają wrażenia wykrzywionych? Postarajcie się dziwacznie chodzić, by wasze nogi wydawały się jak najbardziej powyginane! Komu z was uda się stawiać najśmieszniejsze kroki?

Przebieg: Ćwiczący swobodnie spacerują po całym brodziku stawiając jak najbardziej wymyślne kroki. Dorosły inspiruje ich do niepowtarzalnego poruszania stopami. Dzięki temu dzieci wykonują coraz to inne ćwiczenia. W ten sposób wydłuża się czas trwania zabawy.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: doskonalenie umiejętności modyfikowania sposobu brodzenia w wodzie sięgającej kolan,
  • w sferze zdolności motorycznych: rozwijanie zdolności różnicowania ruchów, kształtowanie orientacji przestrzennej, doskonalenie poczucia równowagi,
  • dydaktyczny: uświadomienie kilkulatkom tego, że woda zniekształca obraz wykonywanych pod jej powierzchnią ruchów,
  • wychowawczy: wprowadzenie do zajęć atmosfery beztroskiej zabawy, inspirowanie dzieci do samodzielnego poruszania się w wodzie.

Pogadanka końcowa: Tego chyba nie spodziewał się nikt z was. Wasze nogi potrafiły zmieniać kształty, gdy tylko poruszaliście nimi pod wodą. Czy chcielibyście sprawdzić, czy tak samo zmienia się wygląd waszych rąk? To na co czekacie? Pamiętajcie, że dłonie zaczną dziwniej wyglądać, gdy zanurzycie je głębiej!

Przybory/przyrządy: zbędne.

„Wyścigi kajaków”

Fabuła/narracja: Czy widzieliście kiedyś wyścigi kajaków? Za chwilę sami weźmiecie w nich udział. Każdy z was będzie wprawiał w ruch własny kajak starając się, by jak najszybciej dotarł on do brzegu. Pamiętajcie tylko, aby nie znalazł się on na torze, którym już ktoś porusza się! Gotowi? Zaczynamy!

Przebieg: Każdy z uczestników otrzymuje plastikową, zakręconą butelkę, która wyobraża kajak. Dzieci brodząc popychają przybory dłońmi tak, by jak najszybciej dotarły do mety (przeciwległego brzegu brodzika). Wielokrotne powtórzenia z każdorazowym wyłanianiem zwycięzców.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: doskonalenie umiejętności brodzenia w płytkiej wodzie,
  • w sferze zdolności motorycznych: kształtowanie orientacji przestrzennej, doskonalenie szybkości, rozwijanie zdolności dostosowywania się (do aktywności rywali),
  • dydaktyczny: uświadomienie wychowankom tego, że podczas zabaw w wodzie nie można utrudniać przemieszczania się innym pływającym, 
  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do rywalizacji.

Pogadanka końcowa: Jakie te wyścigi były emocjonujące! Prawie za każdym razem wygrywał ktoś inny. Czy chcielibyście pobawić się w wyścigi kajaków kiedyś jeszcze? To znakomicie. Przypomnijcie mi o tym podczas następnych zajęć!

Przybory/przyrządy: plastikowe butelki, każda z nich powinna mieć zakrętkę o niepowtarzalnym kolorze, dzięki czemu łatwo będzie rozróżniało się poszczególne „kajaki”.

„Słoń”

Fabuła/narracja: Słonie żyją w Afryce i w Azji. Na obu tych kontynentach bywa bardzo gorąco. Dlatego te wielkie zwierzęta muszą często schładzać całe swoje ogromne ciała. Robią to nabierając do trąb wody i polewając się nią. Za chwilę staniecie się słoniami. To wasze trąby (prowadzący rozdaje dzieciom plastikowe rurki). Czy będziecie potrafili schłodzić się z ich pomocą?

Przebieg: Każdy z uczestników zajęć nabiera wody do rurki zanurzając ją. Wymaga to od ćwiczących takiego dobrania głębokości wody, by łatwo dało się zanurzyć w niej cały przybór. Dzięki temu dzieci przemieszczają się po całym brodziku. Gdy przybór podnosi się, woda z jego wnętrza wypływa. Każdy stara się tak pokierować wtedy jej strumieniem, by schłodzić się nią niczym słoń.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: nauczanie umie-
  • jętności oceniania głębokości wody podczas brodzenia po niej,
  • w sferze zdolności motorycznych: kształtowanie orientacji przestrzennej, rozwijanie zdolności dostosowywania się (do głębokości zbiornika wodnego),
  • dydaktyczny: zobrazowanie dzieciom tego, że poszczególne części brodzika mają różną głębokość, 
  • wychowawczy: wprowadzenie do zajęć atmosfery beztroskiej rozrywki.

Pogadanka końcowa: Widać było, że słonie potrzebowały ochłody. Każdy z nich wiele razy zanurzał trąbę w wodzie. Czy łatwiej nabierało się do niej płynu tam, gdzie było płytko, czy w miejscach nieco głębszych? Dlaczego?

Przybory/przyrządy: plastikowe rurki (o średnicy kilku centymetrów – takie jak stosowane w budownictwie do osłaniania przewodów).

Uwagi: Wracając do tej zabawy w kolejnych zajęciach można zastosować wariant wzajemnego polewania się wodą przez uczestników.

II. Zabawy w wodzie sięgającej bioder

Opisane poniżej zabawy mają za zadanie oswajać dzieci z zanurzaniem się w wodzie sięgającej do bioder. Ich uczestnicy będą raz stawali się rybami, innym razem rybakami. Będą także transportowali na wiele sposobów przedmioty pływające po powierzchni. By móc to robić skutecznie, staną się nawet „Brzuchalami”. Zadaniem ćwiczących będzie odnajdowanie przyborów o wskazanym kolorze oraz pieczenie placków i gotowanie jajek. Dzieci będą miały okazję do poznania roli zderzaków. Nadanie zadaniom ruchowym formy zabaw powinno ułatwić wychowankom przełamywanie oporów związanych z poruszaniem się w nowym środowisku. 

„Ławica”

Fabuła/narracja: Małe ryby często tworzą stada nazywane ławicami. Dzięki temu czują się bezpieczniej. I wy możecie tego spróbować. Jesteście rybami. Utwórzcie ławicę! Pamiętajcie, by każdy z was poruszał się w tym samym kierunku, który wybiorą inni!

Przebieg: Dzieci przemieszczają się (chodzą) w zwartej grupie niczym ławica ryb. Dorosły wskazuje im ręką cel, do którego powinny „dopłynąć”. Co jakiś czas można wyraźnie skierować dłoń w stronę powierzchni wody, co będzie dla ćwiczących sygnałem do ugięcia kolan. W ten sposób kilkulatkowie okresowo będą zwiększali stopień zanurzenia się.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: uplastycznianie umiejętności brodzenia i zanurzania się w wodzie,
  • w sferze zdolności motorycznych: doskonalenie orientacji przestrzennej, rozwijanie szybkości oraz zdolności reagowania na sygnały wizualne (gesty instruktora), kształtowanie zdolności dostosowywania się (do zachowań współćwiczących),
  • dydaktyczny: zobrazowanie wychowankom ruchu ławicy ryb,
  • wychowawczy: utrwalanie u dzieci nawyku kontrolowania otoczenia podczas bawienia się w wodzie, wdrażanie ich do umiejętności współdziałania ze współćwiczącymi.

Pogadanka końcowa: Te ryby rzeczywiście umiały pływać całym stadem. Żadna z nich nie oddalała się od ławicy nawet na chwilę. To znaczy, że wszystkie potrafiły cały czas kontrolować to, co dzieje się wokół. Za chwilę przekonamy się, czy rybacy zdołają złapać tak sprytne ryby w sieci.

Przybory/przyrządy: zbędne.

„Łowienie ryb”

Fabuła/narracja: Jesteście rybakami. Waszym zadaniem jest zapędzenie ławicy ryb do sieci. Postarajcie się współpracować ze sobą, by żadna z nich nie wymknęła się wam! Czy będziecie umieli poradzić sobie z tym zadaniem? Przekonajmy się!

Przebieg: Dzieci ustawiają się zwartą grupą przy jednym brzegu brodzika. Naprzeciwko nich znajduje się bramka do gry w piłkę wodną, która wyobraża sieć. Bezpośrednio przed ćwiczącymi pływają zakręcone plastikowe butelki. To ryby. Uczestnicy zajęć starają się „zapędzić je do sieci”. Nie wolno im przy tym dotykać przyborów (dopuszczalne jest tylko przemieszczanie ich za pośrednictwem fal wywoływanych dłońmi).

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: doskonalenie umiejętności oddziaływania rękami na powierzchnię wody, uplastycznianie umiejętności brodzenia w wodzie sięgającej bioder,
  • w sferze zdolności motorycznych: kształtowanie orientacji przestrzennej, rozwijanie zdolności dostosowywania się do zmiennych okoliczności (ruchu przy-
  • borów i działań współćwiczących),
  • dydaktyczny: ugruntowywanie umiejętności wnikliwego obserwowania otoczenia,
  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do umiejętności współdziałania w grupie.

Pogadanka końcowa: W roli rybaków spisaliście się znakomicie. Ani jedna ryba nie zdołała wam umknąć. Każdą w końcu zapędziliście do sieci. Czy chcielibyście spróbować wspólnie złapać jeszcze większe stado ryb? Musimy tego spróbować.

Przybory/przyrządy: wiele plastikowych butelek z zakrętkami.

Uwagi: W kolejnym powtórzeniu można zwiększyć liczbę wykorzystanych przyborów. Wskutek tego zabawa wydłuży się znacznie także dlatego, że „ryby” raz doprowadzone do celu, będą od niego odpływały.

„Transportowanie drewna”

Fabuła/narracja: Gdy zetnie się drzewa rosnące wysoko w górach, to często transportuje się je w dół rzekami. Nazywa się to spławianiem drewna. Za chwilę przekonamy się, czy potrafilibyście to zrobić. Będziecie umieli przemieścić wszystkie kłody równocześnie?

Przebieg: Każdy z wychowanków otrzymuje po kilka makaronów (walcowatych, piankowych przyborów o znacznej wyporności). Zadaniem ćwiczących jest opanowanie wszystkich „kłód drewna” i ich równoczesne przemieszczenie we wskazane miejsce. Dorosły na bieżąco ocenia, czy każdy z ćwiczących wypełnia je prawidłowo.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: doskonalenie umiejętności oddziaływania na przybory pływające po powierzchni wody, uplastycznianie umiejętności brodzenia w wodzie,
  • w sferze zdolności motorycznych: rozwijanie orientacji przestrzennej, kształtowanie zdolności dostosowywania się (do przemieszczania się przyborów),
  • dydaktyczny: rozwijanie podzielności uwagi ćwiczących,
  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do umiejętności samodzielnego realizowania niełatwych zadań; motywowanie kilkulatków do uczestniczeniu w cyklu zajęć.

Pogadanka końcowa: Choć spławianie drewna było bardzo trudnym zadaniem, to wy poradziliście sobie z nim znakomicie. To dzięki temu, że potrafiliście obserwować równocześnie wszystkie przybory, które znajdowały się przed wami. Czy ktoś z was potrafiłby zapanować nad jeszcze większą liczbą drewnianych bali? Sprawdzimy to w czasie następnych zajęć.

Przybory/przyrządy: wiele makaronów.

„Brzuchale”

Fabuła/narracja: Jesteście dziwnymi stworami. Potrafią one robić brzuchami to wszystko, co ludzie wykonują rękami. Pokażcie, jak umiecie kierować ruchem desek pływających po powierzchni wody! Czy zdołacie przesunąć je w jedno miejsce? Sprawdźmy to! Pamiętajcie, aby przed odbiciem deski brzuchem nabrać głęboko powietrza w płuca! Dzięki temu możecie uzyskać więcej siły koniecznej do precyzyjnego sterowania jej ruchem.

Przebieg: Uczniowie ćwiczą w kilkuosobowej grupie. Ich wspólnym zadaniem jest takie popychanie brzuchami przyborów pływających po powierzchni wody, by znalazły się one po chwili w wybranym narożniku brodzika. W kolejnych próbach można podzielić uczestników na dwie drużyny. Każda z nich będzie kierowała do rogu pływalni jedynie deski przypisanego sobie koloru. W następnych powtórzeniach jako miejsce gromadzenia przyborów wskazuje się uczniom inne części (narożniki, strony) brodzika.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: aktywizowanie tłoczni brzusznej w trakcie wykonywania ruchów tułowia o niewielkiej amplitudzie, co będzie przydatne podczas późniejszego opanowywania umiejętności stabilizowania ciała po ułożeniu się na wodzie,
  • w sferze zdolności motorycznych: rozwijanie orientacji przestrzennej, kształtowanie zdolności różnicowania ruchów, doskonalenie zdolności dostosowywania się (do właściwości przyborów),
  • dydaktyczny: uplastycznianie umiejętności wytrwania w bezdechu,
  • wychowawczy: przygotowywanie dzieci do współdziałania w kilkuosobowym zespole.

Pogadanka końcowa: Jak znakomicie poradziliście sobie z tym zadaniem! Zauważyłem, że deski okazały się wam bardzo posłuszne. Zawsze wykonywały dokładnie to, co kazaliście im robić swoimi brzuchami. Oznacza to, że jesteście prawdziwymi Brzuchalami!

Przybory/przyrządy: po kilkanaście desek w dwóch kolorach.

Uwagi: Gdyby dostępne były jedynie przybory w jednym kolorze, wtedy wystarczy na co drugiej desce nakleić niewielki znacznik z barwnej folii samoprzylepnej kontrastującej z podłożem. Można także ewentualnie użyć niezmywalnego (tzw. permanentnego, olejowego) flamastra.

„Smażalnia”

Fabuła/narracja: Czy widzieliście kiedyś, jak smaży się naleśniki, placki albo kotlety? A zauważyliście wtedy, że każdy przysmak podczas smażenia obraca się na drugą stronę, by był równomiernie przypieczony z każdej strony? Tak stanie się i tym razem. Będziecie pracowali w smażalni. Na mój sygnał postarajcie się jak najszybciej odwrócić wszystkie placki na drugą stronę. Uwaga! Zaczynamy!

Przebieg: Po powierzchni wody pływają deski. Każda z ich dwóch płaskich stron powinna mieć inną barwę (na deskach jednobarwnych można ewentualnie nakleić niewielkie krążki folii samoprzylepnej lub nanieść oznaczenie niezmywalnym markerem). Na sygnał prowadzącego dzieci starają się jak najszybciej odwrócić wszystkie deski tak, by widoczny był wymieniony przez dorosłego kolor. Wielokrotne powtórzenia. 

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: uplastycznianie umiejętności przemieszczania się w wodzie sięgającej bioder,
  • w sferze zdolności motorycznych: rozwijanie orientacji przestrzennej, doskonalenie zdolności reagowania na bodźce akustyczne (komendy wychowawcy) i optyczne (kolory przyborów), kształtowanie szybkości,
  • dydaktyczny: uplastycznianie umiejętności rozpoznawania kolorów,
  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do umiejętności dzielenia się zadaniami podczas dążenia do wspólnego celu w kilkuosobowej grupie.

Pogadanka końcowa: Jak znakomicie potrafiliście dzielić się pracą w tej smażalni! Gdy tylko przyszedł czas odwracania placków, każdy wiedział, którymi powinien się zająć. Dzięki temu żaden placek nie przypalił się wam.

Przybory/przyrządy: liczne deski pływackie o różniących się barwą powierzchniach płaskich.

„Gotowanie jajek”

Fabuła/narracja: Czy przyglądaliście się kiedyś temu, jak zachowują się gotowane jajka? One dosłownie podskakują w wodzie. Czy też tak byście potrafili? Przekonajmy się! Spróbujcie tak odbić się od dna, by mieć wystarczająco dużo czasu na dużo dziwacznych ruchów podczas podskoku!

Przebieg: Każdy uczestnik ustawia się we wnętrzu własnego kółka hula-hoop położonego na powierzchni wody. Wszyscy starają się podskakiwać w zmieniających się kierunkach naśladując poruszanie się jajek w trakcie ich gotowania. Prowadzący zajęcia może motywować dzieci do okresowego intensyfikowania wykonywanych ruchów.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: inspirowanie dzieci do improwizowania ruchowego – doskonalenie umiejętności wykonywania zróżnicowanych ćwiczeń w wodzie sięgającej do bioder,
  • w sferze zdolności motorycznych: kształtowanie orientacji przestrzennej oraz poczucia równowagi, rozwijanie zdolności różnicowania ruchów, doskonalenie siły dynamicznej nóg oraz zdolności dostosowywania się (do właściwości środowiska wodnego), 
  • dydaktyczny: uświadomienie dzieciom możliwości wykonywania wielorakich ruchów w wodzie dzięki odpowiedniemu odbijaniu się od dna,
  • wychowawczy: wprowadzenie do zajęć atmosfery beztroskiej rozrywki.

Pogadanka końcowa: Choć wiele razy przyglądałem się gotującym się jajkom, to tak podskakujących jeszcze nie widziałem! One nawet na krótką chwilę nie chciały się zatrzymać! Na pewno są już ugotowane.

Przybory/przyrządy: po jednym kółku hula-hoop na ćwiczącego.

„Zderzaki”

Fabuła/narracja: Czy byliście kiedyś w wesołym miasteczku? Widzieliście tam samochody, którymi mogły jeździć dzieci? Każdy z nich miał duży gumowy zderzak. Dzięki temu po trafieniu w inny pojazd nigdy nie stawało się nic złego żadnemu z kierowców. Za chwilę będziecie mogli najeździć się takimi samochodami do woli.

Przebieg: Dzieci wchodzą do kół ratunkowych. Poruszając się w dowolnych kierunkach, trafiają „zderzakami” w gumowe przybory ochraniające współćwiczących. Instruktor na bieżąco ocenia, czy „samochodziki” zbytnio nie rozpędzają się i przypadkiem za mocno nie uderzają w inne.

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: doskonalenie umiejętności zmieniania kierunku w trakcie poruszania się w wodzie sięgającej bioder,
  • w sferze zdolności motorycznych: doskonalenie orientacji przestrzennej, rozwijanie zdolności dostosowywania się (do ruchu współćwiczących),
  • dydaktyczny: zaznajomienie wychowanków z reakcjami koła ratunkowego na kontakt z innymi obiektami,
  • wychowawczy: wprowadzenie do zajęć atmosfery beztroskiej rozrywki.

Pogadanka końcowa: Ależ tu panował ruch! Każdy samochód jeździł w innych kierunkach niż pozostałe. Czy wiele razy zderzaliście się z innymi pojazdami? Co trzeba było zrobić, by uniknąć kolizji?
Przybory/przyrządy: po jednym kole ratunkowym dla każdego uczestnika zajęć.

III. Zabawy w wodzie sięgającej ramion

Gdy dziecko opanuje zanurzanie się w wodzie sięgającej bioder, przychodzi czas na trudniejsze ćwiczenia. Polegają one m.in. na przygotowaniu go do nabywania umiejętności samodzielnego utrzymywania się na jej powierzchni i ślizgania się po niej.

Poniżej zaprezentuję zabawy zawierające ćwiczenia typowe dla tego etapu oswajania uczących się pływania ze środowiskiem wodnym. Uczestnicząc w nich, kilkulatkowie najpierw przeistoczą się w niedźwiedzie, potem będą wywoływali fale. Później przyjdzie czas na podziwianie zachodu słońca. Dzieci będą także odzwierciedlały poruszanie się śruby okrętu oraz staną...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych, w tym scenariuszy zajęć
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy