Dołącz do czytelników
Brak wyników

Lekcja WF z pomysłem

17 lipca 2018

NR 31 (Marzec 2018)

Zabawowe formy korygowania wad postawy Zwierzęta Afryki
opowieść ruchowa ułatwiająca korygowanie hiperkifozy piersiowej u kilkulatków

0 48

Optymalną formą zajęć usprawniających ruchowo dla dzieci są zabawy. Różnią się one od ćwiczeń ścisłych przede wszystkim tym, że do działania inspirują wychowanków nie polecenia nauczyciela, ale snute przez niego fabuły. Uczniowie ilustrują je ruchem. Rolą osoby prowadzącej zajęcia jest zatem takie skomponowanie opowieści kierowanej do dzieci, by sprowokować je do zaktywizowania wybranych grup mięśniowych.

Poniżej prezentujemy opowieści ruchowe, które można z powodzeniem wykorzystać do korekcji hiperkofizy piersiowej. Pozwalają one zainspirować kilkulatków do m.in.: rozciągania mięśni piersiowych większych i mniejszych oraz zębatego przedniego, wzmacniania mięśni obręczy barkowej i mięśni grupy tylnej grzbietu. Można dzięki nim efektywnie zwiększać ruchomość stawów obręczy kończyny górnej i stawów piersiowego odcinka kręgosłupa oraz doskonalić zdolność sprzęgania ruchów, a także rozwijać orientację przestrzenną i rozciągać tułów. Opisane zabawy pozwalają ponadto na motywowanie dzieci do zaangażowania się w ćwiczenia.

Warto zauważyć, że dzięki uświadamianiu uczniom lokalizacji i funkcji wybranych mięśni, można ułatwiać im utrzymywanie poprawnej postawy ciała.

Motywem tematycznym zaprezentowanych opowieści ruchowych jest podpatrywanie zwierząt zamieszkujących Afrykę. Ćwiczący wcielą się kolejno w: termity, przyczajone lwy, żyrafy sięgające liści zawieszonych wysoko na drzewach. Nie braknie także zabaw opisujących zachowania: zebr, żółwi, strusi, surykatek oraz mrówek.

Termity

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: maksymalizowanie ruchomości tułowia,
  • w sferze zdolności motorycznych: wzmocnienie mięśni głębokich towarzyszących kręgosłupowi, kształtowanie zdolności sprzęgania ruchów i ich różnicowania, rozwijanie zdolności dostosowywania się motorycznego do wyzwań,
  • dydaktyczne: unaocznienie ćwiczącym lokalizacji mięśni zaangażowanych w poruszanie tułowiem,
  • wychowawcze: motywowanie dzieci do mierzenia się z wyzwaniami (nietypowymi zadaniami ruchowymi).

Fabuła/narracja: w Afryce można spotkać termity. To owady, które budują wysokie kopce. Choć dorosłe termity są bardzo pracowite, to ich larwy są wyjątkowo nieporadne, dlatego że mają one niewykształcone odnóża. Wskutek tego mogą przemieszczać się tylko dzięki ruchom tułowia. Czy potrafilibyście poruszać się tak jak one? Przekonajmy się!

Pozycja wyjściowa: leżenie przodem.

Przebieg: ćwiczący przyjmują pozycję leżenia przodem. Każdy z nich stara się dopełznąć (doczołgać się) do punktu wskazanego przez nauczyciela. Nikomu nie wolno przy tym angażować w przemieszczanie się ani dłoni, ani stóp. Dlatego dzieci wszechstronnie aktywizują mięśnie towarzyszące kręgosłupowi. Prowadzący zajęcia na bieżąco ocenia, kto prawidłowo realizuje zadanie. Co kilka chwil wyznacza się „termitom” nowy cel, do którego powinny dotrzeć.

Pozycja końcowa: leżenie przodem, tułów w pozycji skłonu w bok.

Pogadanka końcowa: okazało się, że te larwy termitów są całkiem sprytne. Choć mogły poruszać jedynie tułowiem, to potrafiły dostać się dosłownie w każde miejsce. Nic dziwnego, że kiedy staną się dorosłymi owadami, są aż tak ruchliwe i do tego bardzo pracowite.

Przyrządy/przybory: zbędne.
 

 

Przyczajone lwy

Cele:

  • w sferze umiejętności ruchowych: nauczanie umiejętności symetrycznego napinania mięśni obręczy barkowej,
  • w sferze zdolności motorycznych: rozciągnięcie mięśni: piersiowych większych i mniejszych oraz zębatego przedniego, wzmocnienie mięśni grupy tylnej grzbietu, zwiększenie ruchomości stawów piersiowego odcinka kręgosłupa, doskonalenie zdolności sprzęgania ruchów, rozwijanie orientacji przestrzennej,
  • dydaktyczne: unaocznienie dzieciom lokalizacji mięśni zaangażowanych w prostowanie tułowia,
  • wychowawcze: inspirowanie ćwiczących do starannego wykonywania zadań.

Fabuła/narracja: czy zauważyliście tego lwa, który czai się w oddali? Jak widzę, schował się on za kopcem termitów i wygląda zza niego tak, by nikt go nie dostrzegł. Czy też tak potrafilibyście? Przekonajmy się!

Postarajcie się tak przyczaić, by nikt nie mógł was dostrzec! Pamiętajcie, by obserwować uważnie okolicę, unosząc głowę nieco nad ziemię!

Pozycja wyjściowa: klęk podparty, ramiona ugięte (pozycja średnia Klappa), głowa uniesiona nad podłoże.

Przebieg: każde z dzieci przyjmuje pozycję niską, starając się ukryć przed wzrokiem nauczyciela za tekturowym pudełkiem („kopcem termitów”). Wymaga to utrzymywania pozycji niskiej. Uczniowie jednak muszą równocześnie unosić głowę nad podłoże. Wyraża to uważne rozglądanie się lwa po okolicy. Co kilka chwil prowadzący zajęcia motywuje ćwiczących do jeszcze dokładniejszego chowania się, opowiadając o tym, że wydaje się mu, iż widzi niektóre lwy. To prowokuje dzieci do zginania ramion i tym samym rozciągania mięśni piersiowych większych oraz aktywizowania mięśni równoległobocznych. Wielokrotne powtórzenia z wymienianiem się „kopcami termitów”, za którymi należy schować się (poszczególne pudełka mają różne wielkości, w związku z czym każde daje dzieciom inne możliwości ukrycia się).

Pozycja końcowa: klęk podparty, ramiona zgięte (pozycja niska Klappa), głowa uniesiona nad podłoże.

Pogadanka końcowa: widzę, że te lwy faktycznie potrafiły znakomicie chować się za kopcami termitów. Nie było ich widać nawet wtedy, gdy musiały ukryć się za tymi całkiem małymi. Czy czujecie...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych, w tym scenariuszy zajęć
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy